Menu
Terug

Gemiste kansen – zoeken met oogkleppen op

Gepubliceerd: 25-03-2019, Remon Verkerk

Een digitaal forensisch onderzoek biedt een schat aan nieuwe informatie die kan bijdragen aan de waarheidsvinding. Wat zijn de activiteiten van een individu geweest in een bepaalde periode, met wie heeft er communicatie plaatsgevonden, waar bevond iemand zich, is er sprake van voorbereidingshandelingen? Om de benodigde informatie te vinden, dienen de juiste gegevensbronnen te worden geidentificeerd en veiliggesteld voor analyse (zie ook artikel Gemiste kansen – identificatie van gegevensbronnen). Daarmee zijn we er echt nog niet…

Klacht tot niet vervolging

Met de nodige trots kan PSG verschillende grote namen in de advocatuur tot diens clientèle rekenen. Advocaten vertegenwoordigen op hun beurt cliënten in civiele- en strafrechtelijke geschillen. In laatstgenoemd geval betreft dit vaak bijstand in een zogenaamde ‘artikel 12 Sv-procedure’, oftewel een ‘Klacht tot niet vervolging’.


Wat is een artikel 12 Sv-procedure?
Bent u het niet eens met het besluit van de Officier van Justitie om de verdachte niet te vervolgen? Of vindt u dat de Officier van Justitie niet een straf moet opleggen, maar dat de zaak voor de rechter moet komen? Dan kunt u een klacht indienen bij het gerechtshof. Dit wordt een artikel 12 Sv-procedure genoemd. Het gerechtshof besluit naar aanleiding van uw klacht of de verdachte toch voor de rechter moet komen.

Bron: https://www.slachtofferhulp.nl/strafproces/aangifte-tot-straf/officier-van-justitie-beslist-over-de-zaak/klacht-niet-vervolging-artikel-12-procedure/

Inzage processtukken

Voor PSG betekent dit in de praktijk dat ons regelmatig vragen worden voorgelegd door de de advocaat die een slachtoffer van een misdrijf bijstaat. Na inzage te hebben verkregen in de processtukken (art. 51 Sv), stuiten advocaten op veelal omvangrijke onderzoeksdossiers. Deze dossiers bevatten vaak ook processen-verbaal van bevindingen aangaande digitaal forenisch onderzoek, waarbij specialistische kennis nodig is om te kunnen beoordelen of nader onder de loep nemen zinvol is. Niet zelden luidt de conclusie van het digitaal onderzoek naar de inhoud van een gegevensdrager, als volgt:

“Gegevens doorzocht; niets relevants aangetroffen.”

Wat zegt dit nu eigenlijk en hoeveel waarde kunnen we ontlenen uit een dergelijke conclusie? Naar mijn onbescheiden mening hebben we niet veel aan een dergelijke gevolgtrekking, mits deze vergezeld gaat van de benodigde explicatie over welke data is onderzocht en de wijze waarop de analyse heeft plaatsgevonden.

“Door mij, verbalisant, werden de veiliggestelde gegevensdragers m.b.v. forensische software doorzocht op basis van de volgende zoektermen: fiets, slot, ijzerzaag, kraken, diefstal, heling, etc.

Dit leverde geen relevante informatie op.”

Een fictief voorbeeld van een veelvoorkomende slotsom

Niet alle data leent zich eenvoudigweg voor het zoeken op basis van zoektermen en een voorbehandeling is nodig om deze doorzoekbaar te maken. Denk bijvoorbeeld aan ingescande tekst, tekst binnen afbeeldingen, gearchiveerde of versteutelde bestanden (encryptie), verwijderde- of verborgen bestanden, buitenlandse talen, et cetera.

Het is dan ook zeer aan te bevelen dat digitaal rechercheurs en andere forensisch onderzoekers, zoveel mogelijk beschrijven WAAR ze gezocht hebben en HOE ze gezocht hebben. Dit voorkomt onnodig dubbel uitgevoerd onderzoek en biedt nieuwe perspectieven op onderzoeksmogelijkheden.

Tot slot wil ik opmerken dat wat op enig moment niet relevant lijkt, op een later moment van groot belang kan blijken!

Wilt u meer weten?

Schrijf je in voor de PSG Nieuwsbrief